انجمن تخصصی فناوری اطلاعات سلامت و انفورماتیک پزشکی ایران

نسخه‌ی کامل: سیستمهای بیسیم و سیار در پزشکی از راه دور
شما در حال مشاهده نسخه آرشیو هستید. برای مشاهده نسخه کامل کلیک کنید.
موضوع :
سیستمهای بیسیم و سیار در پزشکی از راه دور
نویسندگان :
رضا صفدری، نیلوفر ماسوری ، مرجان قاضی سعیدی ، رویا شریفیان ، احمد سلطانی ، لیلا شاهمرادی
زمینه: كاربرد سیستم های بیسیم و سیار با توجه به مزایای زیاد در سیستم های بهداشت و درمان، ضرورت دارد. هدف این مقاله معرفی انواع سیستم ها، انواع برنامه های كاربردی و استانداردهای بیسیم و سیار پزشكی از راه دور است.
مواد و روش ها: این مطالعه به صورت مروری در 1389 انجام شده است. به منظور انجام این پژوهش، مقالات چاپ شده در طی سال های 2005 تا 2012، به زبان انگلیسی با تاكید بر فن آوری ها و سیستم های بیسیم و موبایل در سلامت در بهداشت و درمان مورد بررسی قرار گرفتند. جستجو با واژه های پزشكی از راه دور، سیستم های بیسیم در سلامت، فن-آوری سلامت و ارتباطات از راه دور استفاده شد. كاربرد این واژه ها در پایگاه های معتبر پزشكی شامل Pubmed، Science Direct، Google Scholar، Web of Science و Proquest انجام شد. پس از جمع آوری اطلاعات، مورد تحلیل قرار گرفتند.
یافته ها: سیستم پزشكی از راه دور در آمبولانس، سیستم پزشكی از راه دور در فضا، سیستم تله كاردیولوژی، سیستم EEG، و سیستم اولتراسوند از جمله انواع سیستم های بیسیم و سیار در پزشكی از راه دور می باشند. برنامه های كاربردی پزشكی از راه دور بیسیم و سیار مبتنی بر PDA، برنامه های كاربردی داروسازی و تجویز داروها، و برنامه های كاربردی ردیابی بیماران نمونه هایی از انواع برنامه های كاربردی بیسیم و سیار پزشكی از راه دور می باشند. HL7، DICOM، SNOMed و ICD-9-CM از جمله مهم ترین استانداردهای مطرح در سیستم‎های بیسیم و سیار پزشكی از راه دور است.
نتیجه گیری: علی رغم مزایای زیاد سیستم های بیسیم و سیار در پزشكی از راه دور می توان به چالش هایی مانند سرعت پایین در ارسال تصاویر و ویدئو، عدم توجه كافی به بحث محرمانگی در طراحی این سیستم ها، محیط و تعداد متغیر كاربران در طی روز اشاره كرد. پیشنهاد می شود به هنگام برنامه ریزی و طراحی سیستم های بیسیم و سیار در پزشكی از راه دور به اقدامات لازم برای رویارویی با این چالش ها لحاظ شود.